Po podłomżyńskiej Czartorii, gdzie też płynie Narew, ale są wzgórza i chyba niespotykane nigdzie więcej pola jałowcowe, po Rudce w pobliżu Brańska z pałacem Ossolińskich i dworskim parkiem, po pięknym półwyspie z pokamedulskimi Wigrami i po jedynym w swoim rodzaju Tykocinie – tym razem narodowościowa i kulturowa różnorodność, strefa przygraniczna, obrzeża przedwiecznej puszczy, drewniane domki, cerkwie... Jakaś niejasna tęsknota wpisana w krajobraz.
Międzynarodowe plenery plastyczne z udziałem malarzy, grafików i rzeźbiarzy z Polski i zagranicy, z licznymi wystawami poplenerowymi i wydawnictwami, od kilku lat ugruntowują się wśród różnych kierunków aktywności Społecznego Stowarzyszenia Prasoznawczego „Stopka”, które prowadzi też działalność edukacyjną, wydawniczą i jest organizatorem prestiżowego konkursu glogerowskiego.
Miejsce spotkania twórców odciska na ich pracach wyraźne znamię, ale „stopkowy” temat pleneru zawsze musi dodatkowo prowokować. Były „Czartowiska”, „Czarci pazur i dzwon”, „Zmagania dobra ze złem”… Prace artystów wzbogacają przecież kolekcję Stowarzyszenia, od lat gromadzoną z myślą o Muzeum Demonów, Straszydeł i Niesamowitości. W tym roku niezmiennie pełen pomysłów prezes „Stopki”, red. Stanisław Zagórski, inicjator gromadzenia niecodziennych zbiorów, podyktował plenerowiczom nowe zadanie: zmierzyć się z tematem „Czego się boimy?” Jak można się przekonać, oglądając prezentowany katalog, temat okazał się inspirujący. Podobnie jak niezwykła uroda przygranicznych terenów.
Jesteśmy szczerze wdzięczni, że tego lata mogliśmy współpracować z organizatorami Transgranicznych Spotkań w Gminie Narewka i korzystać z gościnności tej gminy. Spotkaliśmy tu życzliwych ludzi, którym należą się nasze uznanie i wdzięczność. Wśród nich koniecznie trzeba wymienić wójta gminy w Narewce, Mikołaja Pawilcza – prawdziwego mecenasa sztuki i kultury. Niejeden plener w Jego gminie się odbywał, a nawet istnieje gminna galeria sztuki. Wiktor Kabac, artysta plastyk z Hajnówki, był naszym cicerone. Zna te strony, ich historię, kulturę i umie opowiadać, aż chce się słuchać. Anna Stulgis, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury, miała do nas wielką cierpliwość, choć wiemy, że nie było to łatwe.
